Ander niveau.

Sinds ik in een rolstoel zit is mijn kijk-perspectief veranderd. Als ik voorheen door de straten langs de huizen van Oosterhout liep en door de ramen keek, keek ik vaak tegen raamdecoratie aan die het onmogelijk maakte om direct bij de bewonder naar binnen te kijken. Nu zit ik letterlijk op een ander niveau. Als Sander me nu langs de huizen duwt kan ik door de ramen kijken. Ik kan namelijk onder de raamdecoratie door gluren. Aangezien ik niet hoef uit te kijken waar ik loop heb ik daar ook alle tijd voor. (behalve als Sander heel snel loopt) Een hele nieuwe wereld vouwt zich voor me open. Een wereld die eerder door de raamdecoratie voor mij verborgen bleef. Als een echte gluurbuur geniet ik van de woonkamers en de mensen die ik nu zie vanaf dit andere niveau.