Mara werd een maand geleden 40 dus eigenlijk waren we van plan om een groot feest te geven. Samen 80. Nou inmiddels is corona aan zijn tweede opmars begonnen en hebben Mara en ik besloten dat het nu niet de tijd is om je verjaardag groot te vieren. Dus, mogelijk, als corona niet ook het volgende jaar doorsijpelt vieren we dan: ' 82, das ook prachtig! '.
Maar goed, zover is het nog niet. Afgelopen weekend zijn Sander en ik naar Enkhuizen geweest om daar mijn verjaardag met mijn moeder te vieren. Heel gezellig zo weer terug in mijn geboortestad. Fijn ook om daar mijn oom en tante te zien en te spreken. Tijdens het weggaan bij mijn moeder zwikte mijn voet waardoor ik viel. Natuurlijk op mijn linker knie. Pijn en schrik en een schaafwond en achteraf vooral een gedeukt ego. Verder geen echte schade gelukkig. Gistermiddag zijn we weer naar het zuiden afgereisd en zijn we uit eten gegaan om mijn oude jaar te vieren. Heel gezellig.
Wat betreft het sudderen en nadenken of de staalconstructie wel of niet uit mijn been moet ben ik eruit. Ik ga over twee weken terug naar de chirurg om de mogelijkheden te bespreken en de termijn ed. De klachten blijven en als er een kans bestaat dat het door het staal komt, wil ik er iets aan doen. Maar goed, dat wordt vervolgd.
Inmiddels stromen de lieve berichtjes, apjes, fb-berichten binnen en voel ik me echt jarig.
Fijne dag allemaal!
