(Be)tekenen.

zittend aan een tafel in een museum in Bergen heb ik de foto's gemaakt. Ik zat lekker in de zon te wachten. Op de tafel allemaal kleine kunstwerkjes van mensen. Boter, kaas en eieren, een spreuk of een tekening. De begravenis die volgde was een bijzondere, waarin ik het mens wat ik al zeker 15 jaar niet meer gezien had beter leerde kennen. Mooie verhalen over hoe ze was en wat ze betekend had. Ik werd teruggeworpen in de tijd. Mijn eigen herinneringen, haar betekenis voor mij, oude bekende, een fijn weerzien.   Een bijzondere middag. Toen ik thuis kwam nam Sander me mee naar een plek in het bos wat vol klaprozen staat. Een prachtig gezicht! Dit zijn van die dagen dat ik nog meer dankbaar ben voor de kleine dingen en blij ben dat ik gelukkig en gezond ben en dat ik zoveel mooie en lieve mensen om me heen heb.

Slippers en winterjassen

Daar heb ik altijd een beetje moeite mee gehad. Wat moet ik aan als de temperatuur stijgt. Vooral in het voorjaar en najaar zie je twee uitersten. De een heeft blote benen en slippers terwijl de ander zijn winterjas nog aan heeft, of een trui. Ik ben van het soort dat lang warme kleding aan heeft en dan een van de laatste die uiteindelijk zomerkleding aantrekt. En daarnaast ben k dan ook een van de eerste die weer warmere kleding aan heeft als het kouder wordt. Het verschil tussen Sander en mij is in de auto helemaal hylarisch.. het scheeld een jas. Hij zit dan met t-shirt achter het stuur en ik met een winterjas ernaast. vandaag wel lekker blote benen en dit weekend weer een jas als ik de weersverwachtingen moet geloven.
Maar nu leker genieten met de zon op mijn toet onderweg..

Burgemeester van de trein.

Het is zondag en ik moest werken dus vanmorgen vroeg onderweg naar Roosendaal om daar te beginnen met mijn dienst.
Vandaag ging de reis o.a. onze mooie hoofdstad. Na een wat rommelig begin van de dienst (shit, water thuis vergeten! Nadat mijn trein te veel vertraging opgelopen had werd hij opgeheven) toch nog in Amsterdam aangekomen.
Na mijn pauze mocht ik naar Zandvoort aan zee.
Tijdens mijn korte carrière bij de ns nog nooit in Zandvoort aan zee geweest dus dat vond ik erg leuk. Een nieuw en erg mooi nieuw stukje spoor-nederland.

Een druk en vol treintje vanuit Zandvoort dus ik besloot meteen te controleren. Toen we bijna in Haarlem waren liep ik door naar de omroep en hoorde ik een jongetje tegen zijn moeder zeggen; 'kijk mam, de burgemeester van de trein' Ik draaide me om, lachte naar de moeder en het jongetje, en zei met een knipoog naar het jongetje en zijn moeder'fijne reis nog!'