Gisteravond ben ik weer voor het eerst sinds het ongeluk op stal geweest. Mara, mijn vriendin haalde mij met rolstoel op. Sinds mijn ongeluk hebben zij en nog twee vriendinnen de zorg voor mijn lieve paard op zich genomen. Fantastisch. Ze kennen Catootje en mij en mijn manier en weten wat ik belangrijk vind en wat niet. Toen ze hoorde wat er met me aan de hand was zijn er geen vragen gesteld, ze is meteen in een soort schema gezet en werd meegenomen in de verzorging. Heel fijn om daar geen zorg over te hebben of over na te hoeven denken. Ze had schaafwonden en een dik been aan ons ongeluk over gehouden.
Gisteravond gingen we dus naar stal en heb ik Catootje weer gezien en even kunnen knuffelen. Heel fijn maar ook emotioneel. Ik heb naar gemist de afgelopen twee weken. Ze kwam uitgebreid aan mij en de rolstoel snufflen. Heerlijk om weer even op stal bij haar te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten