Ik trots, hij ook. Ik mag over een half jaar weer terug komen. Dan zijn we over het jaar heen en als dan alles nog goed gaat sluiten we af. In ieder geval tot ik een nieuwe knie nodig heb. Maar wanneer dat is weten we gelukkig nog niet.
Het lopen in twee sporen vind ik zo nu en dan zwaar. 2x per week fysio en volop werken ernaast. Ik moet er goed om denken dat ik ook genoeg uitrust. Soms heb ik slechte dagen. Vorige week kwam ik met pijn en moeite de trap af. Ik had die dag vrij en heb die dus ook gebruikt om uit te rusten. Ik was op. Mijn lichaam wilde niet meer. Ik weet dat ik dan eigenlijk te laat ben. Dat ik eerder had moeten uitrusten maar soms gaan de dingen zoals ze gaan.
In mijn hoofd kan ik gewoon weer alles zoals voor het ongeluk. In realiteit is dat niet zo. Bewegen kost me meer energie dan eerder. De focus op werken en revalideren kost energie en mijn sociale leven ook. Toen ik nog in deel 1 zat las ik wel eens verhalen over het revalideren. Mensen vonden het een zware revalidatie. Op zich vind ik het meevallen maar wat ik lastig vind is alle ballen omhoog houden.
Het is nu bijvoorbeeld zondag avond rond half 8. Sander is niet thuis en ik ben echt heel moe. Ik heb net een weekend gehad maar zo voelt het niet. Volgende maand ook weer bloed prikken om te zien hoe mijn ijzer en vitamine D zich houdt. Ik ben benieuwd..
Vorige week ben ik ook naar een osteopaat geweest. Ik was nog nooit bij een osteopaat geweest maar dacht dat dit in het kader van mijn herstel wel goed zou zijn. Ze had het idee dat ze mijn X-stand van mijn been wel wat kon verminderen, ze voelde aan 1 kant namelijk veel spanning. Nu zeker een week later zie ik daadwerkelijk dat het minder is! Ze heeft her en der nog meer gedaan om me meer in balans te brengen. Volgende maand ga ik weer, er is namelijk nogal wat werk aan de winkel. Een lichaam zit namelijk echt fantastisch in elkaar. Als het ergens last van heeft probeert het steeds de pijn te ontzien. Dat betekent dus dat het aangedane lichaamsdeel gaat ontlasten waardoor andere delen van het lichaam zich ook op een andere manier gaan gedragen waardoor er een overbelasting kan ontstaan. Ik heb bijvoorbeeld twee tennisellebogen over gehouden van de krukken. Ik probeer zo veel mogelijk zonder krukken te doen maar heb er 1 nog nodig als ik lange stukken ga.
En zo ga ik rustig door met de dingen die nu belangrijk zijn.. (voor vanavond is dat vroeg naar bed.. ;-) )
Bovenste foto is mijn knie vlak voor de nietjes eruit gingen, onderste is van vorige week. (vooral aan de linkerkant kun je goed de verbetering zien.)
