Iemand mijn geluk toevallig gevonden? ik wil het graag terug..

Alles ging beetje bij beetje beter. Ik worstelde wat met de balans tussen dingen doen en rust nemen. Maar daar een beetje mee worstelen is niet erg. Voelen dat het soms te veel is geeft weer informatie om een stapje terugte doen. Vorige week woensdag en donderdag had ik best veel gedaan. Naar de tandarts en donderdag voor het eerst met de trein weer naar Eindhoven om koffie te drinken op het werk. Donderdag avond was ik heel moe. Ik ben op tijd naar bed gegaan. Vrijdag werd ik wakker met wat pijn onder mijn rib. Omdat het niet weg trok toch maar gebeld met de polie chirurgie. Ik vertelde wat ik voelde, zelf vond ik de pijn wel meevallen. Er was mij op het hart gedrukt: Bij pijn en koorts bellen, en in mijn geval ook als mijn temperatuur verhoging aangeeft, gezien de vorige keer. Ik hoorde mezelf veronschuldigen, ik merk dat ik wat onzeker ben geworden over wat mijn lichaam wel en niet aangeeft. Annemarie, die aan de andere kant van de lijn mijn verhaal beluisterde, zei meteen, nee hoor mevr. Ysebaert, ik weet dat als u belt dat echt niet voor niks is. Ik ken u verhaal en toen ik u naam hoorde ging er meteen een belletje rinkelen. Oef.. dat was confronterend.

Het overleg met de arts gaf rust. 

Die avond meette ik mijn temperatuut op. Koorts. Shit, toch maar weer het ziekenhuis bellen. Gezien mijn historie wilde de arts mij zien. De ontstekingswaaden waren iets verhoogd. Er werd besloten om een ct scan te maken.

Het goede nieuws was dat mijn buij er goed uitzag. Het slechte nieuws was dat er op de plek waar ze eerder per ongeluk mijn long hadden aangeprikt nu een abces was ontstaan ter grootte van een tennisbal. Ik werd weer opgenomen. Zaterdag zou er opnieuw een ct gemaakt worden van de totale long. Misschien moest er een drain etc.

Ik brak. Weer een opname, mogelijk weer een drain op een plek die ik erg spannend vond. Gert-Jan troostte en baalde net źo hard of misschien wel harder.

Goed, eenmaal op de afdeling van de acute opname had ik me herpakt. Het is niet anders. Schouders eronder en accepteren dat dit de nieuwe kaarten zijn die op tafel liggen. Vandaag, maandag is de drain gezet, in de tussentijd is mijn temperatuur regelmatig  flink naar boven gegaan en weer gezakt en dat hoort wel bij het beeld van een abces. Als alles verder goed gaat blijft de drain er een paar dagen inzitten totdat het abces leeg is en dan mag de drain eruit. Ondertussen blijf ik in het ziekenhuis. Daarna nog een paar weken antibiotica en dan kan mij lichaam het staartje zelf.

De drain irriteerd wat. Het zit op mijn rug dus ik zit wat scheef. 

Het mag nu wel stoppen. Liever geen ziekenhuis-gebeuren meer hierna, ik ben er meer dan klaar mee.