Overlevingspakket..

Heerlijk is dat, als ik een weekend naar noord holland ga, kom ik altijd thuis met een tas extra. Die tas is dan ook gevuld met vanalles wat ik kan nuttigen. Soms fruit, dan weer vleeswaren, brood, pakken rijst.. eigenlijk kan je het zo gek niet bedenken of ik krijg het mee naar nijmegen. Het begint eignelijk zo.. "hey saar.. ik heb sinaasappels gekocht maar het is eigenlijk teveel voor mij alleen wil jij er een paar mee? " "ja is goed mam.. "en dan staat ze bij de kast en dan ziet ze dat ze 3 pakken rijst heeft, of een potje jam over.. ow en saar.. ik heb rijst, heb je nog rijst of kan je wel een pak gebruiken, en hier zie ik ... ... en zo gaat dat door..

Als ik dan thuis kom hier in nijmegen en mijn tassen uitpak kom ik al het lekkers tegen wat mijn moeder voor mij heeft uitgezocht.. en soms ook nog dingen die ze er gewoon heeft bijgedaan en wat ze niet gezegt heeft, verassing! ..

Lief he, zo'n moeder!

Veranderen

Het is al weer maart, begin dit jaar riep ik dat dit HET jaar zou worden voor mij! Ik wist niet goed waarom maar ik had er zo'n goed gevoel over. Drie maanden verder is dat gevoel nog niet weg maar er is intussen al zo veel gebeurd dat het voor mij bijna niet bij te benen is. Op allerlei vlakken wordt mijn leven in de war gegooit. Het meeste is positief en het negatieve neem ik voor lief omdat ik weet dat het gevolg beter voor mij is of omdat ik weet dat ik er wat van kan leren.

En dan gebeuren er naast de persoonlijke dingen ook dingen wat meer buiten mij. Mika is weer terug in noord holland, de reden was wel persoonlijk en heeft mij diep geraakt het gevolg is een stuk meer rust maar wel weer een nieuwe zoektocht naar een plekkie voor mijn skat. Daarnaast hebben we vorige week een nieuwe huisgenoot uitgekozen, hij komt waarschijnlijk 1 april hier wonen. Nu is daar dus een lege kamer en het is spannend. Het huis zal weer veranderen..

Op school heb ik begin dit jaar iets niet gehaald. ik kan het weer inhalen. Het was het eerste wat ik in 1,5 jaar niet meteen haalde dus op zich mag ik niet klagen. En... ik heb gesolliciteerd naar een stage plek voor volgend jaar. Ook dit vind ik spannend. Ik heb volgende week een gesprek bij de pompekliniek hier in nijmegen. Van een andere plek heb ik nog niks gehoord en van weer een andere plek hoor ik pas iets na 20 maart omdat degene die de brieven leest er niet was..

En zo gaat alles weer door en neemt het leven mij mee in zijn stroomversnelling.. oef..

Als iemand mij zou vertellen dat ik aan het eind van het jaar getrouwd zou zijn zou ik het met al deze veranderingen nog bijna gaan geloven ook.. ;-)