Sander en ik zijn meestal vrij actief op vakantie. We willen dingen doen en (voor ons) onbekende plekken zien. Omdat ik nog steeds aan het revalideren ben wist ik wel dat het een andere vakantie zou zijn dan normaal, maar hoe anders is dan weer een kwestie van ervaren.
Het eerste waar ik tegenaan liep was het hoogte verschil. Tijdens fysio doe ik oefeningen waarbij ik een soort opwaartse beweging maak. Naar boven lopen is dus doorgaans geen probleem. Naar beneden lopen daarentegen bleek een grotere en vooral pijnlijke uitdaging. Er komt natuurlijk een andere druk op je knie en ik gebruik daarbij blijkbaar spieren die ik nog niet veel heb aangespoord om zich in te zetten. Ondersteund door kruk en Sander lukte dit stapje voor stapje. We hebben één dag echt de hele dag regen gehad. De mergelroute per auto bood uitkomst. Prachtige rit door het Limburgse landschap. Dat was voor mijn knie de welkome afwisseling na een dag wat intensiever wandelen.
En zo hebben we de week ingedeeld, met intensievere dagen en minder intensieve dagen. Ik heb ook voor het eerst weer gezwommen. De eerste keer ook pijnlijk en raar, na een paar keer ging dit ook steeds beter.
Het was voor mij ook een confronterende vakantie. Voor mijn gevoel rem ik Sander af en kunnen we niet alles doen wat we normaal doen. Hoewel Sander dit allemaal geen probleem vindt en dit in mijn hoofd/gevoel zit, voelde ik me daar schuldig en verdrietig over.
Een andere uitdaging was in het bos met stok. Op vlakke stukken ga ik eigenlijk zonder kruk door het leven maar omdat het landschap en het hoogteverschil wat grilliger is had ik in deze vakantie veel mijn kruk mee. In het bos heb je niet alleen te maken met drassige grond waar de punt van mijn kruk zich dan in vast zoog maar ook de planten die mijn kruk soms leken vast te pakken zodat ik moest omdraaien en hem los moest trekken. Goed, na een intensieve wandeling was daar dan boscafé Het hijgend hert die een uitstekende plek was om uit te rusten, te eten en te drinken om daarna met de taxi naar ons huisje terug te keren.
De vakantie was ook raar door de berichtgeving vanwege COVID-19. We volgde de berichtgeving op de voet. In Vaals zaten we veilig. Volgens de kaart van het RIVM geen besmettingen en we zaten in een huisje zonder verder sociaal contact. Zaterdag reden we door België en daar was alles dicht, alsof het een zondag was. In Duitsland voelde je de druk minder. Er werd wel hier en daar gevraagd om te pinnen maar verder voelde alles ontspannen en speelde zich het leven ook gewoon nog op straat af. We merkte wel allebei dat we het spannend vonden wat er ging gebeuren.
Normaal gesproken zouden we maandag, de dag van inpakken en terugrijden ook gebruiken om nog ergens een tussenstop te maken om nog een bezienswaardigheid te bezoeken.
Deze maandag besloten we gewoon naar huis te gaan.
Terwijl we de glooiingen en de ontluikende natuur van het Limburgse landschap achter ons lieten en ons begaven richting ons Brabantse thuis werd steeds meer duidelijk hoe snel de maatregelen en het virus om zich heen aan het grijpen was. In één week tijd een wereld van verschil..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten