zondag 11 augustus 2019

Verrassing en nachtelijke bezoekjes

Ik ben blij dat ik meer mobiel en stabiel ben. Met de weegschaal kijk ik af en toe hoeveel kilo ik op mijn been kan laten rusten en ik ben niet ontevreden. Mijn fysio ook niet. Wat wel de grote verrassing van de week is dat ik niet zozeer last heb van mijn been maar wel van mijn voet. Ik heb in de tijd dat ik mocht bewegen en niet belasten regelmatig spieroefeningen gedaan die de spieren in mijn been een beetje aan het werk zette. Mijn voet heeft 11 weken langs niks gedaan. Geen druk gevoeld. Nu ik ineens druk op mijn voet zet protesteren alle spiertjes, peesjes, gewrichtjes die ik in mijn voet heb. Een grote verrassing, want van alle scenario's die ik in het kader van revalidatie had bedacht, had ik geen rekening gehouden met mijn voet.

Goed, mijn voet krijgt nu ook extra aandacht in de vorm van rust en massage. Inmiddels heb ik ook in de gaten dat de pijn in mijn voet ook te maken heeft met het nog niet goed kunnen strekken van mijn knie. Als ik veel rust en met mijn knie omhoog zit dan loopt het vocht er voor een groot deel uit maar op het moment dat ik ga lopen wordt mijn knie weer dik van het vocht en kan ik hem nog minder goed strekken. De pezen en spieren aan de achterkant ben ik met oefeningen wel aan het oprekken en ik kan je zeggen dat er leukere dingen op de wereld zijn. Afijn.. ik ben er zoet mee.

Daarnaast is het zomer en krijg ik nachtelijke bezoekjes van allerlei dieren. Een aantal weken terug was daar de muis die mijn ochtend routine verstoorde. Vorige week wilde ik mijn schoen aantrekken en tijdens het aantrekken stuitte mijn voet op iets waardoor mijn voet niet verder de schoen in wilde. Ik keek in mijn schoen en zag daar een naaktslak. Ik denk dat die mijn schoen aangezien had voor een mooi huis en was erin gekropen. Ik was minder blij met de indringer en heb hem met een beetje geweld weer naar buiten geholpen.

En verder zijn er natuurlijk muggen. Elk jaar weer trouwe bezoekers van mijn slaapplek. Nu ik er niet achteraan kan jagen is er een soort van disco-saar-en-mug-spel ontstaan. Dat gaat ongeveer zo:
- ik hoor hem zoemen.
- knip mijn licht aan. Vaak is dan het zoemgeluid acuut verdwenen en zie ik niks.
- licht weer uit. Meestal hoor ik na een minuut het zoemende geluid weer.
-licht weer aan. Soms heb ik de mazzel dat ze niet op tijd uit het bereik van mijn handen zijn gevlogen en krijg ik ze te pakken. Andere keren staar ik naar het plafond waar ik de mug een dansje zie doen. Dit disco gebeuren kan doorgaan tot of ik in slaap val of de mug zijn aandacht en interesse verliest. Meestal komen ze de volgende avond als Sander en ik voor de tv zitten met de deuren open toch weer even kijken of het al tijd is voor het disco spel. Maar goed.. Sander kan wel jagen.. Dikke pech! Inmiddels heeft Sander een anti vliegen ding gekocht voor in het stopcontact en ik moet zeggen dat het goed helpt.

Afijn.. ook daar ben ik zoet mee.



1 opmerking:

Ingrid v c zei

kortom, je bent er mee van straat. lekker bezig met je pootje. zet um op hè