lief..

lief gedichtje dat ik vond.. niet speciaal voor iemand.. gewoon voor mezelf....
of nee..eigenlijk voor iedereen....

Love saying it

in few words
with just a glance
sealed bij a look
echoed in the sparkling warmth of your laughter

Love feeling it
in the nape of your neck
trembling with joy
in the safe embrace of your arms
never to leave again

Love sharing it
because you are everything
love and joy
and i hope that with you,
love will last, forever

@ haarlem.. martine jarig!!

Gister heb ik uitgeslapen.. ik had het nodig want ik had zeker 9 uur in coma gelegen.. rond 9 uur sochtens belde mijn moeder me wakker, met de vraag hoe het met mika geweest was.. ze hoorde aan mijn stem dat ik niet wakker was en ik zei dat ik later wel even terug zou bellen.. Dus na een korte onderbreking weer in slaap gevallen om een paar uur later wakker te worden... Even wat mensen bellen, vertellen over mika enzo.. Eind van de middag richting station gegaan.. Mijn nichtje was jarig.. ze werd 26... met haar heb ik een hele goeie band..iets wat tussen nichtjes en zusjes in hangt.. marc ( haar vriend ) maakte er nusjes van..en eigenlijk vonden we dat wel een goede benaming.. ik heb daar heerlijk gegeten.. Er waren nog een paar vriendinnen van martine die daar ook gingen eten.. marice ( weet niet of ik het goed schrijf) en maaike.. ze hadden allebei aanhang mee ( michiel en pim) Op een gegeve moment kwam het gesprek zomaar op schilderen en marice vertelde dat ze eigenlijk een schildercursus wilde doen.. dus ik vol enthousiast vertellen wat mijn bevindingen waren met olieverf.. op het fotocameratje dat ik al heeeel lang van niek leen zat nog een foto die ik van de week gemaakt had van mijn eigen trots en die liet ik zien...Marice wilde eigenlijk wel meer van mijn "werk"zien en ik vertelde dat ik een log had met een link naar een fotosite van mij.. dus het webadres door gegeven.. ik vertelde ook dat ik dus dat cameratje al een tijd leen van mijn collega en dat ik eigenlijk op zoek ben naar een eigen iets maar dat je dan dus meteen eeen paar honderd euro kwijt bent.. Pim zei.. joh ik heb er nog wel een over... Hij had die gevonden.. zaten geen foto's of batterijen in.. stond op een muurtje.. hij had hem nu een paar dagen maar had al een eigen goed toestel en wilde deze wel aan mij verkopen.. wat moet je er voor hebben dan ( ik klaar voor onderhandeling) na 10 euro is goed.. vriendenprijsje.. ik zei.. na laat maar zien dan.. dus hij heeft de camera uit zijn auto gehaald en even laten zien hoe hij werkt.. ik ben zo blij als een kind..

Opslagcapaciteit: 16MB, Optischer Zoom: 3 x, Sensorresolutie: 3 Megapixels, Gewicht: 115 g, Digitale zoom: 4 x ...

helemaal goed dus.. Als ik hier een foto mee maak van iemand die dichtbij zit dan ontbreekt de neus niet eens!!! helemaal geweldig en hij doet zelfs iets met rooie ogen.. Ik kan alleen de foto's die ik met mijn nieuwe camera gemaakt heb nog niet showen, ik heb nog geen kabeltje.. maar die zou pim me via de post opsturen.. dus de foto's komen nog..

Nadat ik aangekomen was in enkhuizen ben ik nog in een hossende menigte beland die carnaval aan het vieren waren.. ik ben eigenlijk niet zo van de carnaval maar renee verzekerde me dat het gezellig was.. Toen ik binnen kwam werd mijn rok opgetild en werden er glitters onder gespoten door een vriendin van renee.. de stemming zat er al goed in.. ik had me voorgenomen om vooral niet mee te doen met de polonaise omdat ik meestal ondergelopen wordt.. maar ergens in de avond werd ik meegesleurd door de polonaisende meenigte en kwam er zeker 10 minuten lang niet meer uit.. gewoon maar meelopen dus.. het is trouwens wel de snelste manier om van de ene kant van de zaal naar de andere te komen.. dat feestje was om 2 uur afgelopen en toen ben ik naar huis gegaan.. Nu even aankleden.. straks met renee wandelen.. even bijkletsen.. frisselucht op snuiven.. heerlijk!!!

Met mika naar utrecht..

Het is weer zondag en in de rust van mijn huis en een achtergrond muziekje ontwaak ik rustig.. hoef me niet te haasten, gerco en noor zijn uit logeren bij mijn moeder, en ik geniet echt van de rust van het niet "moeten"opstaan om de honden uit te laten..Het was wel even een druk weekend.. veel gebeurd.. Was eigenlijk van plan gister wat te schrijven maar door een iets uit de hand gelopen telefoongesprek ben ik daar niet aan toe gekomen.. ;-) Vrijdag: met mika naar utrecht.. sochtens eerst met Renee en haar pony naar t strand geweest. even uitwaaien.. ik was wel een beetje nerveus.. mika heeft 2 keer in zijn leven in een trailer gestaan en dat waren ritjes van minder dan 20 min.. dus ik was benieuwd hoe hij dit zou vinden.. het kan behoorlijk wat stres opleveren voor een pony namelijk..Om 1 uur kwam klaas ons halen. Mika erin, renee zwaaide ons uit ( en moest daarna zelf wachten op een dierenarts voor haar eigen veulen) En toen op weg.. toch beetje spannend.. ik heb niks horen hinneken en hoorde geen gebonk en dat is meestal een teken dat de pony ( mika in dit geval) rustig staat. Klaas heeft zelf een dochter met paarden en is ook wel eens in utrecht geweest dus die wist precies hoe we moesten rijden ( erg fijn!) Nou rond kwart over 2 kwamen we daar aan. Ik moest me inschrijven, dus ik met paspoort van mika en eigen indentiteidsbewijs naar binnen. Nog even snel gegluurd in de trailer maar mika stond rustig hooi te eten..Terwijl ik me stond in te schrijven zag ik door het raam dat klaas de klep open had gedaan, om mika even te laten kijken. Mika vond alles reuze intressant. Er was nog een paard.. Zelfde kleur als mika alleen dan 5 keer zo groot ongeveer. Die liep met eigenaar rondjes over de parkeerplaats en mika wilde er ook uit, nadat ik hij eerst bijna de trailer afgebroken had, haalde klaas hem er maar uit en ging ook rondjes lopen. Hier werd mika weer rustig van.. hij kon even kijken waar hij was.. De mevrouw aan de balie zei dat de dierenarts ons zo zou komen halen dus ik ben weer naar mika en klaas gegaan en heb het rondjes lopen even van klaas over genomen.. Na een minuut of 10 kwam er een arts naar buiten van in ieder geval 2 meter. Hij liep op mika en mij af.. Dit moet mika zijn, zei hij.. we mochten mee lopen... richting behandelkamer.. Daar gekomen ging ik laten zien waar het om ging, en heb ik verteld wat de dierenarts hier verteld had. Hij ging kijken.. Iets later kwam dat grote paard die ook op de parkeerplaats had gestaan naar binnen met een dierenarts die ongeveer mijn lengte had.. Het was wel heel grappig.. die man zei.. joh ik zie dat je de grootste hebt genomen... er werd even overleg gepleegd.. de iets kleinere dierenarts had mijn dierenarts hier gesproken kon ik merken aan zijn reactie.. Ooww jaa zei hij... Eerst werd mika slaperig gemaakt.. hij zag er stoned/ dronken uit.. zijn hoofd werd zwaar.. maar hij bleef staan.. ze besloten de melanoom eruit te ponsen dat ging met een soort mesje die helemaal rond is..die kon over de melanoom en dan even draaien. Ze wilde evengoed van de sacroid een biopt maken, het zag er echt wel uit als sacroid maar ook om even te weten wat voor soort het was werd er met een kleiner mesje ponsmesje een stukje uit gesneden.... En toen kwamen de injecties... Het was te groot om weg te branden dus werd besloten de BCG behandeling te doen. Dit had ik eerder geschreven in een vorig log..



Er kan een zogenaamde immuuntherapie ingesteld worden. Daarbij wordt de afweer van het paard tegen het sarcoid gestimuleerd door het injecteren van een bepaalde vloeistof (BCG) in de tumor. Er zijn vaak een aantal behandelingen nodig, maar het sarcoid kan op deze manier volledig verdwijnen.

Het is een soort tuberkelose vloeistof.. Over 3 weken moet ik terug komen.. De man door de telefoon( toen ik belde voor een afspraak) en de dierenarts hier zeiden eerst 6 weken maar dat was waarschijnlijk als het weg gebrand zou worden. Dus over 3 weken gaan we voor de tweede keer.. Mika was moest na de injecties nog even bijkomen.. even uit zijn roes.. dus klaas en ik zijn weer naar de parkeerplaats gegaan en daar heb ik nog een kwartier lang gestapt.. daarna zijn we rustig gaan rijden en tegen de tijd dat we thuis kwamen was hij weer wakker en blij..S'avonds ben ik naar de dromedyclub gegaan. Het was erg gezellig.. heb erg gelachen.. gezellig zitten praten en toen was het zomaar 2 uur dat ik thuis kwam en de in coma raakte..


Edit: 1ste foto: de dierenarts zoekt de ader om hem in te spuiten zodat hij slaperig wordt...
2de foto: Met het ponsmesje haalt hij de melanoom eruit..
3de foto: mika moet even bijkomen.. klaas is geduldig..

En dan eindelijk vakantie..

Terwijl voor een groot deel van de mensen de "voorjaars" vakantie bijna afloopt is die van mij vanmiddag om half 5 begonnen.. Ik moet zeggen dat ik nog geen vakantie gevoel heb. De vakantie begint ook een beetje raar, een dag extra vrij genomen voor de rit naar utrecht met mika. Ik moet zeggen dat ik me daar tot nu toe nog niet echt heel druk over heb gemaakt, of nou ja..wel druk, maar ik besef pas dat het morgen al is als mensen om me heen gaan zeggen "saar succes/sterkte morgen"... ow ja.. morgen al. Ik moest nog een hooinet halen ( een net waar hooi in gaat voor mika in de trailer) dus ik uit mijn werk maar even naar ranzijn het plaatselijke tuincentrum. Een hoop in de aanbieding, snoep voor honden.. Dus ik sta voor de schappen, strijk over mijn grote-dieren-hart en heb een aantal dingen mee genomen, mergpijpjes.. dat is voor tussendoor, dan was er een denta-stiks iets van pedigree pal, das voor de slechte adem ( en geloof me.. bij noor valt t mee maar gerco die stinkt een uur in de wind..ieuuww) en dan nog een andere stiks.. en die stonken naar gier ( wat over het land gaat als de boeren mesten..) maar honden die vinden die naar mest geurende stokjes heerlijk.. als twee adhd honden gingen ze door mijn huis heen rennen, elke keer als ik naar de gang liep gingen ze braaf op hun mat liggen of zitten in de hoop dat ik terug kwam met wat lekkers.. want natuurlijk hadden ze bij het uitpakken van al het snoepgoed meegekeken waar het verdween.. ( die gierlucht is ook niet moeilijk op te sporen trouwens.. zit nu veilig in een speciale honden opberg box.. reukvrij!)..

nagoed.. toen ik dus even naar buiten ging met de doggies ging het adhd gedrag door, de katten die ze tegenkwamen hadden het zwaar, moesten even rennen voor hun leven..Noor rende als een hot chick achter haar adonis aan, en als ze dan een andere hond tegen kwamen gigen ze met zijn tweeën stoer kijken wie het was.. en nu.. nu liggen ze allebei om de kachel heen. helemaal uitgeteld..( mmmm.. als ik dit even zo terug lees zijn het ook eigenlijk net kinderen die een over maat aan suiker in korte tijd naar binnen hebben gewerkt.. die vertonen hetzelfde gedrag)

annyway.. morgen dus met mika op pad.. morgen avond naar de dromedyclub ik heb besloten dat ik na een waarschijnlijk toch een beetje vermoeiende dag in ieder geval even een biertje wil drinken ( op de vakantie) en even wil lachen ( ontstpannen dus) dus als er nog iemand zin heeft om mee te gaan.. ik heb nog geen gezelschap.. Zaterdag ga ik bij mijn nichtje op visite.. ze is jarig.. ik ga daar eten, en zou blijven slapen maar weet nog niet of ik dat doe.. ligt er een beetje aan hoe het met mika is en hoe moe ik ben..

Katja, Ryon en mika ( en nog een beetje schildernieuws)

Vandaag had ik om 11 uur met Katja en Ryon afgesproken. Ryon en katja wilde namelijk heel graag mika ontmoeten. Maar om 11 uur was het eerst tijd voor koffie met iets lekkers. Katja had een grote bak met playmobiel mee genomen voor ryon zodat die zich ook kon vermaken terwijl wij over vanalles zaten bij te kletsen. Rond een uur of 1 zijn we naar mika gegaan.. Ik ging de stal uitmesten en ryon en katja gingen mika borstelen. Mika bleef doodstil staan..Hij zat zichtbaar te genieten van de aandacht.. Nadat ik mika's box had uitgemest en ryon mij geholpen had met vlas in de box doen gingen we wandelen, het was koud. veel wind.. Ik kwam op het idee om naar het enkhuizer zand te lopen, op zich niet zo heel ver maar voor een kind van 8 toch een behoorlijke tocht. Zeker 5 km.. Maar ryon verzekerde ons dat hij dat best kon lopen.. hij zat immers op karate.. Dus na een flinke tocht over de vest kwamen we bij het strand. Daar heb ik mika even over genomen en even met hem gerend, hij zat vol met energie en moest even bokken.. Op de terug weg werd ryon toch een beetje moe maar hij stapte dapper door. Nadat mika nog de nodige verzorging had gehad op stal zijn we met zijn drieen even naar de palingrokerij ernaast gegaan en hebben we daar een broodje zalm/paling en chocolademelk gehad. Daarna brachten ryon en katja me weer naar huis..





Thuis gekomen even de honden een slinger en even wat administratie weggewerkt, rekeningen betaald en toen even schilderen. Of even.. ik begon honger te krijgen dus ik dacht joh hoe laat is het eigenlijk.. ik keek en zag dat het al 8 uur was.. even snel een salade gemaakt als avond eten. Ik wilde de vrouw in mijn schilderij een echt lijf geven, maar na nog een poging die gewoon mislukte omdat de houding zo onnatuurlijk was dat het gewoon echt niet kon.. toen zag ik t licht.. ( of nou ja licht..) ik zag een heel ander lijf vormen en ben daar mee door gegaan, op een gegeve moment gestopt omdat ik dus honger had en geen penselen meer over had. Penselen schoon gemaakt en straks even bankhangen.. dit is t resultaat.. ik sta open voor comentaar ;-) Dit is alleen nog de opzet, de kleuren worden nog anders, maar door de verschillende lagen verf ging het ontzettend mengen en werd t grotendeels bruin.. moet nog anders dus..

Ik heb ff comentaar nodig!

Ik wil ff comentaar op mijn laatste versie van t schilderij van thuis.. Op zich was ik blij met wat er was..nl:
Maar ik was nog niet klaar.. ik wilde het zwevende hoofd iets geven.. een lijf.. Dus vandaag was het zover.. ik weer met mijn verf in de weer.. dit was eerst het resultaat: Ik ben es op een afstand op de leuning van de bank gaan zitten met een kop thee.. ik had beetje last van een schilderblock.. wist ff niet hoe ik verder moest.. nadat ik bijna een uur met mijn 2-na-favoriete homo aan de telefoon had gezeten ( we hadden een hoop bij te kletsen, tja we werken wel op 1 bedrijf maar spreken elkaar daar bijna nooit) was het schilderblock voor een gedeelte weer weg en ben ik verder gegaan...
Nou dit is dus de laatste versie..ik ben er op zich wel blij mee.. maar dat ik er op zich wel blij mee ben betekend meestal dat het nog niet helemaal goed is..ik ben me ervan bewust dat het kontje van het dametje iets te klein is maar dat vind ik niet zo erg.. maar wat vinden jullie er van? comentaar zou ik wel prettig vinden geloof ik.. dat schilderblock is nog niet helemaal weg en ik heb even verse input nodig van anderen.. snappie??

weekend..

Heerlijke zondag gehad.. vanmorgen naar de mangege geweest, 2 van mijn vriendinnen hadden wedstrijd dus ik ging kijken, het was koud door de dikke mist die er hing.. rond een uur of half 2 ging ik naar mika en langzamerhand werd de wereld groter.. helemaal toen de zon doorbrak.. toen was het mooi weer.. even met mika door enkhuizen gegaan met de fiets.. En nu weer lekker thuis. Gister avond wilde ik eigenlijk gaan schilderen maar ik sprak niek op msn en we hadden een halve vage afspraak gemaakt om film te kijken. Aangezien we even moesten bijkletsen kwam ze langs.. ik heb haar carnavals outfit bewonderd en we zijn dus nooit aan film kijken toe gekomen omdat we allebei veels te veel te vertellen hadden. t was wel even heel gezellig.. maar goed daardoor kwam er niks van mijn voorgenomen schilder plan, nu ga ik lekker even ( met msn uit!) schilderen.. wil graag mijn schilderij afmaken..

En hoe is t nou met mij..

Veel mensen die even vragen hoe het met me is. Het gaat op zich wel. Ik merk dat ik t niet voel, ja soms, als ik in mijn bedje lig. Of bij mika ben. Verder reageer ik eigenlijk t zelfde als toen mijn vader overleed. Iedereen die vraagt wat er met mika is of hoe het met me gaat vertel ik het verhaaltje.. Een soort bandje dat zich in mijn hoofd afspeelt.. eigenlijk kan ik het net zo goed over een saaie dag op mijn werk hebben.. Pas als andere mensen reageren merk ik even wat ik vertel... Dat het best heel erg is. Maar dit is voor mij een soort bescherming, om gewoon door te kunnen gaan.. om even te overleven. Verder slaap ik slecht, hoor ik hem snachts naar mij hinniken, heb ik geen honger en ben ik afwezig. Daarom zorg ik even goed voor mezelf. Ik maak elke avond netjes eten met veel groente.. ik probeer gewoon gezond te leven. emotie kost heel veel energie.. dus goed eten en genoeg slaap is je eerste verdienste.. En ik blijf positief. Het is een heel levendig mannetje en een beest van mij.. Noor is inmiddels 14 en bijna niet uit te roeien.. En dat is bij mij het zelfde.. zoals menno al een keer commente You'll get by you always have before.. Ik ben niet snel ziek en als ik echt wat heb kom ik er altijd weer bovenop.. Dat is met noor ook altijd zo geweest.. Mika is ook een beest van mij dus hij wordt gewoon weer gezond..Zoals een vriendin van me van de week door de foon zei om me op te beuren.. krakende wagens gaan het langste mee! Aan de andere kant is daar ook gewoon de angst.. hij is nu blij en vrolijk. Ik hoop dat hij niet veel pijn krijgt door de behandeling.. En dan zijn er ook af en toe de tranen.. ik ben geen beller.. zal niet snel bellen als ik me niet blij voel, hoewel me dat door velen wel op t hart gedrukt wordt.. dat ik vooral wel moet bellen als t niet gaat.. En dan is er ook gewoon de gedachte dat het leven evengoed verder gaat, hoewel dat misschien voor mij nu soms even stil lijkt te staan. Volgende week ga ik naar mijn nichtje die jarig is, de week daarop ga ik met 2 collega's mee naar het sportpark in hoorn waar ik geloof gordon optreed. afleiding is goed, helpt er in ieder geval een beetje bij dat het denken weg blijft..


Verder.. Ik heb voor volgende week vrijdag om half 3 een afspraak met de kliniek Vandaag ga ik even achter vervoer en een trailer aan.. Zo eerst de honden een slinger naar buiten geven, want die zijn er ook nog..

Uitslag..

Vanmiddag belde de dierenarts al. Ze had het niet opgestuurd maar had een tijd aan de telefoon gehangen met utrecht over hoe en wat. Ze had bij de vorige kliniek waar ze gewerkt had veel te maken gehad met sarcroid en was er eigenlijk zeker van dat het dat was. Aangezien het opsturen van een biopt vrij kostbaar is ging ze eerst bellen om te kijken of ze er zo uit kon komen. Het is dus echt een sarcroid en ik ga morgen een afspraak maken om naar utrecht te gaan. waarschijnlijk wordt dat dan volgende week vrijdag. Hij moet 4 keer behandeld worden en elke keer moet er een tussenpose van 6 weken in zitten. Ik vroeg aan de dierenarts of dit nou echt dodelijk was, op zich is het niet dodelijk maar omdat het zo verschrikkelijk snel groeit kunnen er op den duur wel onhoudbare situatie's ontstaan. Ze vertelde dat het kan gaan bloeden en dat je dan een paard hebt met een open wond.. dat gaat dan niet meer dicht en dan heb je dus een lekkend paard. En omdat het op een plek zit waar tuig overheen gaat is het bijna niet te doen het te laten zitten.. naast dat hij er misschien meer last van kan krijgen hoort het er niet te zitten.. Het drinkt nog niet helemaal door geloof ik.


Ik mocht om 10 uur naar huis van mijn werk. Een machine was stuk en er was een monteur van buitenaf en het ging de hele dag duren. Omdat ik vanacht bijna niet geslapen heb vond ik het ook wel lekker om weer naar huis te gaan. Eerst even langs de kapper voor een opknapbeurt en even ontspanning. Daarna naar mijn kereltje.. die stond vanuit zijn box tevreden te kijken dat ik er nu al was.. Ik merkte aan hem dat hij het niet leuk vond als ik eraan zat. Gister is er natuurlijk met een naald in geprikt en het is misschien een beetje geirriteerd daardoor.. Ik ben tussen de buien door met hem gaan wandelen. Ik had mijn tas van mijn werk mee waar mijn broodje voor tussen de middag in zat.. en aangezien het al half 2 was, had ik best wel trek.. Ik had mika een zweetdekentje op gedaan. Het is een naar gezicht en ik heb gewoon geen zin om op straat aan iedereen uit te moeten leggen wat hij heeft.. Liep ik daar met mijn kerel.. hij keek af en toe met een schuin oog naar mijn broodje.. alsof hij zeggen wou "he joh ik loop hier naast je hoor.. ik wil ook een stukkie" en af en toe ging mijn hand dan naar beneden om hem een stukkie te geven.. Toen t brood op was had ik in een bakje nog wat druiven.. weer ging dat koppie omhoog.. hij keek me aan.. Had natuurlijk nog nooit druiven gehad.. maar hij mocht een druif.. spuugte hem meteen weer uit en keek mij aan alsof hij zeggen wilde "heee das geen brood" dan sta ik dus voor hem en zeg tegen hem "mika je moet eerst even kouwen.. hier nog een.. niet meteen uitspuugen"bekkie ging open en heel voorzichtig met zijn voortanden nam hij het druifje uit mijn hand..en beet de druif doormidden.. zijn koppie ging even heen en weer en zijn oren ook.. Maar de oren gingen naar voren en het smoeltje ging weer omhoog.. het was goed gekeurd.. zo hebben we op de vest op een bankje het bakje met druiven leeg zitten eten met zijn tweeën...Het is echt een beest met karakter.. echt een sara-beest.. Van zo'n beest hou je toch..

Mika naar de dierenarts (2)

Vandaag zou het gebeuren, vandaag zou de melanoom weggesneden worden. Ik had een afspraak om 3 uur daarvoor had ik lekker gewandeld met mika, even bij mijn moeder langs geweest om een broodje te eten en daarna dus naar de dierenarts gewandeld. Daar aangekomen moest ik heel even wachten en toen mochten we de stal in. Ze waren met zijn tweeën saskia de dierenarts die ik vorige keer ook had en dorothee ( ook een dierenarts), samen zouden ze mika's melanoom weg snijden. Eerst moest de huid rondom de melanoom even kaal... De verdikking die ik vorige keer al gezien had was niet gewoon een verdikking maar was ook helemaal zwart. De dierenarts vond het er niet goed uitzien. En eigenlijk schrok ik ook een beetje.. De verdikking was niet alleen zwart maar ook duidelijk groter dan dat het de vorige keer was.. De dierenarts vond dat op een sarcoid lijken. Weer een biopt en weer wordt het opgestuurd naar utrecht.. Saskia en ik dachten eigenlijk dat het een verdikking was door de melanoom. Het was ook onder zijn vacht amper te zien.. De dierenarts zei dat als dit wel een melanoom is dat ze nog nooit zo'n rare platte melanoom gezien had. Ook werden er door de dierenarts foto's gemaakt. Omdat als het een melanoom is dat ze dan even met emmeloord ( kliniek) moet overleggen hoe dat het beste kan weg snijden en of het misschien niet beter is dat ze dat in emmeloord doen. Hij is namelijk behoorlijk groot en het zit op een bewegende plaats, waar veel spanning op komt te staan. Met letterlijk het lood in de schoenen ben ik terug naar stal gegaan. Tranen over mijn wangen en compleet draint out of energy zit ik nou even al schrijvend te relativeren wat de dierenarts nog meer allemaal zei. Maar mijn hoofd zit vol hoewel mijn lijf leeg voeld.. Het is weer afwachten nu.. Ik denk dat ik eind deze week de uitslag wel heb.

Hieronder 2 foto's van wat we vanmiddag zagen.. dat zwarte puntje had ze weg willen snijden en dat wat erom heen zit is waar nu een biopt van gemaakt is. Het geheel heeft een doorsnede van 7 cm en dat is vrij groot als je weet dat mika maar een kleine pony is. De foto's zijn wat vaag maar mika wilde ook niet zo erg stil blijven staan..