zaterdag 18 februari 2006

En hoe is t nou met mij..

Veel mensen die even vragen hoe het met me is. Het gaat op zich wel. Ik merk dat ik t niet voel, ja soms, als ik in mijn bedje lig. Of bij mika ben. Verder reageer ik eigenlijk t zelfde als toen mijn vader overleed. Iedereen die vraagt wat er met mika is of hoe het met me gaat vertel ik het verhaaltje.. Een soort bandje dat zich in mijn hoofd afspeelt.. eigenlijk kan ik het net zo goed over een saaie dag op mijn werk hebben.. Pas als andere mensen reageren merk ik even wat ik vertel... Dat het best heel erg is. Maar dit is voor mij een soort bescherming, om gewoon door te kunnen gaan.. om even te overleven. Verder slaap ik slecht, hoor ik hem snachts naar mij hinniken, heb ik geen honger en ben ik afwezig. Daarom zorg ik even goed voor mezelf. Ik maak elke avond netjes eten met veel groente.. ik probeer gewoon gezond te leven. emotie kost heel veel energie.. dus goed eten en genoeg slaap is je eerste verdienste.. En ik blijf positief. Het is een heel levendig mannetje en een beest van mij.. Noor is inmiddels 14 en bijna niet uit te roeien.. En dat is bij mij het zelfde.. zoals menno al een keer commente You'll get by you always have before.. Ik ben niet snel ziek en als ik echt wat heb kom ik er altijd weer bovenop.. Dat is met noor ook altijd zo geweest.. Mika is ook een beest van mij dus hij wordt gewoon weer gezond..Zoals een vriendin van me van de week door de foon zei om me op te beuren.. krakende wagens gaan het langste mee! Aan de andere kant is daar ook gewoon de angst.. hij is nu blij en vrolijk. Ik hoop dat hij niet veel pijn krijgt door de behandeling.. En dan zijn er ook af en toe de tranen.. ik ben geen beller.. zal niet snel bellen als ik me niet blij voel, hoewel me dat door velen wel op t hart gedrukt wordt.. dat ik vooral wel moet bellen als t niet gaat.. En dan is er ook gewoon de gedachte dat het leven evengoed verder gaat, hoewel dat misschien voor mij nu soms even stil lijkt te staan. Volgende week ga ik naar mijn nichtje die jarig is, de week daarop ga ik met 2 collega's mee naar het sportpark in hoorn waar ik geloof gordon optreed. afleiding is goed, helpt er in ieder geval een beetje bij dat het denken weg blijft..


Verder.. Ik heb voor volgende week vrijdag om half 3 een afspraak met de
kliniek Vandaag ga ik even achter vervoer en een trailer aan.. Zo eerst de honden een slinger naar buiten geven, want die zijn er ook nog..

1 opmerking:

Renee zei

Lieve lieve Saar,
Ik weet zo goed wat je doormaakt, je bent net als ik, het verhaaltje afdraaien en klaar.
Dat doe ik nu ook met Jam, maar op de momenten dat je alleen bent..
Echt lieverd als je het niet trekt bel em alsjeblieft, je hoeft niet eens wat te zeggen, al wil je over andere dingen praten, het is altijd goed, altijd.
Sterkte
Liefs Renee