Uitslag..

Vanmiddag belde de dierenarts al. Ze had het niet opgestuurd maar had een tijd aan de telefoon gehangen met utrecht over hoe en wat. Ze had bij de vorige kliniek waar ze gewerkt had veel te maken gehad met sarcroid en was er eigenlijk zeker van dat het dat was. Aangezien het opsturen van een biopt vrij kostbaar is ging ze eerst bellen om te kijken of ze er zo uit kon komen. Het is dus echt een sarcroid en ik ga morgen een afspraak maken om naar utrecht te gaan. waarschijnlijk wordt dat dan volgende week vrijdag. Hij moet 4 keer behandeld worden en elke keer moet er een tussenpose van 6 weken in zitten. Ik vroeg aan de dierenarts of dit nou echt dodelijk was, op zich is het niet dodelijk maar omdat het zo verschrikkelijk snel groeit kunnen er op den duur wel onhoudbare situatie's ontstaan. Ze vertelde dat het kan gaan bloeden en dat je dan een paard hebt met een open wond.. dat gaat dan niet meer dicht en dan heb je dus een lekkend paard. En omdat het op een plek zit waar tuig overheen gaat is het bijna niet te doen het te laten zitten.. naast dat hij er misschien meer last van kan krijgen hoort het er niet te zitten.. Het drinkt nog niet helemaal door geloof ik.


Ik mocht om 10 uur naar huis van mijn werk. Een machine was stuk en er was een monteur van buitenaf en het ging de hele dag duren. Omdat ik vanacht bijna niet geslapen heb vond ik het ook wel lekker om weer naar huis te gaan. Eerst even langs de kapper voor een opknapbeurt en even ontspanning. Daarna naar mijn kereltje.. die stond vanuit zijn box tevreden te kijken dat ik er nu al was.. Ik merkte aan hem dat hij het niet leuk vond als ik eraan zat. Gister is er natuurlijk met een naald in geprikt en het is misschien een beetje geirriteerd daardoor.. Ik ben tussen de buien door met hem gaan wandelen. Ik had mijn tas van mijn werk mee waar mijn broodje voor tussen de middag in zat.. en aangezien het al half 2 was, had ik best wel trek.. Ik had mika een zweetdekentje op gedaan. Het is een naar gezicht en ik heb gewoon geen zin om op straat aan iedereen uit te moeten leggen wat hij heeft.. Liep ik daar met mijn kerel.. hij keek af en toe met een schuin oog naar mijn broodje.. alsof hij zeggen wou "he joh ik loop hier naast je hoor.. ik wil ook een stukkie" en af en toe ging mijn hand dan naar beneden om hem een stukkie te geven.. Toen t brood op was had ik in een bakje nog wat druiven.. weer ging dat koppie omhoog.. hij keek me aan.. Had natuurlijk nog nooit druiven gehad.. maar hij mocht een druif.. spuugte hem meteen weer uit en keek mij aan alsof hij zeggen wilde "heee das geen brood" dan sta ik dus voor hem en zeg tegen hem "mika je moet eerst even kouwen.. hier nog een.. niet meteen uitspuugen"bekkie ging open en heel voorzichtig met zijn voortanden nam hij het druifje uit mijn hand..en beet de druif doormidden.. zijn koppie ging even heen en weer en zijn oren ook.. Maar de oren gingen naar voren en het smoeltje ging weer omhoog.. het was goed gekeurd.. zo hebben we op de vest op een bankje het bakje met druiven leeg zitten eten met zijn tweeën...Het is echt een beest met karakter.. echt een sara-beest.. Van zo'n beest hou je toch..