Mobiliteit enzo

We zijn inmiddels vier maanden verder sinds het ongeluk. Thuis loop ik steeds vaker zonder kruk en zo nu en dan moet ik even door het huis om te zien waar ik ze nu weer neergezet heb. Een goede ontwikkeling. Buiten gaan beide krukken nog mee maar bijvoorbeeld op plekken als werk loop ik veelal met één of geen kruk. Ik krijg steeds meer kracht. Het buigen en strekken gaat alleen nog niet goed. Ik kan mijn knie nog niet volledig strekken en bij het buigen kom ik nog niet veel verder dan de 95 graden die ik eerst ook kon buigen. Donderdag gaat de fysio hem 'mobiliseren'. Ik weet nog niet precies wat dat in gaat houden maar dat zullen we wel zien. Verder levert de beperking in bewegelijkheid soms ook grappige momenten op.

Zo waren Sander en ik twee weken terug op verrassingsweekend. Dat had ik van mijn verjaardag gekregen. We stapte zondag met koffer in de auto en ik had dus geen idee waar we heen gingen. Op een goed moment toen via een prachtige route over de Veluwe al zo'n twee uur onderweg waren moest ik plassen. En op een gegeven moment kom je dan op een punt dat je echt moet en dat het ophouden vervelend wordt. Ik vroeg of het nog lang ging duren.. Tja zei Sander, nog wel even ja. "ik ga anders wel even achter de auto" zei ik en de eerst volgende mogelijkheid waarbij hij de auto kwijt kon in een begroeid bosstuk stopte we. Ik stapte uit pakte mijn krukken. Nog voor ik een plek had gezocht en de knoopjes van mijn broek had losgemaakt bedacht ik me dat ik helemaal niet kon hurken en dat achter de auto plassen dus ook geen optie was. Hup weer ingestapt en doorgereden naar het eerst volgende dorp waar ik bij een zeer bijzondere kroeg uiteindelijk naar de wc kon. Ach.. zo maak je nog eens wat mee. Zonder mijn blessure waren we daar nooit gestopt.
Heerlijk weekend gehad met Kunst, cultuur, vuurwerk en bandjes.

              

     

Het lukt me nu om staand de trap bij ons thuis op te komen. Boven heb ik een wandelstok neergezet want als ik s'nachts naar de wc moet dan heb ik nog ondersteuning nodig. Dan is mijn been stijf en is lopen nog oncomfortabel.
Ik heb dus afgelopen zaterdag nacht voor het eerst weer boven geslapen en dat was heerlijk! Zondagochtend was ik op tijd wakker en heb ik liggen luisteren naar het slaan van de klokken, het geroezemoes van de geluiden op staat en heb ik liggen kijken naar een slapende Sander. Fijn om weer in ons eigen bed te slapen. Nu dat kan, kunnen we het bed beneden ook weer laten ophalen door de leenfirma en krijgen we onze woonkamer weer terug in originele hoedanigheid. Fijn!