Vandaag een lach en een traan. Als ik in de spiegel kijk zie ik jou,
steeds meer,in kleine maar ook in grote dingen.
De tijd heeft de wonden minder vurig gemaakt en toch soms als ik even alleen ben steken ze. Een traan over mijn wang... dat mag.
Ik draag je bij me, in mijn wezen, in mijn hart, in mijn herinnering, herinneringen die na zo'n lange tijd nog vers lijken, herinneringen die altijd zullen blijven,
die ik koester zijn alleen van mij.
Toch een klein beetje slikken vandaag, toch flitst het voorbij vandaag,
de herinneringen en momenten. Soms mis ik jou nog,
misschien vandaag een beetje meer.
steeds meer,in kleine maar ook in grote dingen.
De tijd heeft de wonden minder vurig gemaakt en toch soms als ik even alleen ben steken ze. Een traan over mijn wang... dat mag.
Ik draag je bij me, in mijn wezen, in mijn hart, in mijn herinnering, herinneringen die na zo'n lange tijd nog vers lijken, herinneringen die altijd zullen blijven,
die ik koester zijn alleen van mij.
Toch een klein beetje slikken vandaag, toch flitst het voorbij vandaag,
de herinneringen en momenten. Soms mis ik jou nog,
misschien vandaag een beetje meer.
1 opmerking:
Dit gaat over Jan he?
Ja... kan me voorstellen dat je 'm nog mist, is niet zo gek toch?
Zo oud ben je nog niet, en dat is het best moeilijk als je vader er niet meer is.
Hij ziet je niet meer verder ontwikkelen, opgroeien, de lieve suderende Saar worden.
Maar gelukkig heb je nog wel een hele lieve mama, en als ik het zo goed lees, wordt dat contact na al die jaren dus steeds een stukje beter!
x Chan.
Een reactie posten