De lucht zit nog vol met dagen

De tijd gaat snel, dingen passeren en zo af en toe wordt je gewezen op jezelf. Binnen mijn opleiding bijna dagelijks. Op een of andere manier wordt ik er zo met regelmaat aan herinnerd dat het loslaten van dingen/ mensen niet altijd even makkelijk is. Mensen komen en gaan en dat weet ik en daarom ben ik soms geneigt om contacten oppervlakkig te houden. Een enkeling komt echt dichtbij. En ziet meer van mijn persoon. En soms dan merk ik opeens dat ik personen weer los moet laten en dat ik dat eigenlijk niet wil, puur omdat ik om ze geef en van ze hou.
Blijkbaar heb ik geleerd wat ik moest leren of heeft die persoon genoeg van mij geleerd en gaat dan weer verder met zijn of haar eigen toekomst. Dat is goed, dat moet, dat doe ik ook. De meeste diepe of lange vrienschappen heb ik nog steeds, ze worden steeds naar een ander niveau getild maar zijn er nog wel. Ik koester dat. Verschillend en allemaal in hun eigen kleine deel van mijn hart. Vrienschappen die vooral nu ik verder woon heel veel voor me betekenen, Vriendschappen met mensen waar ik niks van hoor maar waarvan ik weet dat ze wel aan me denken. Allemaal mensen waar ik van hou. De tijd gaat snel, bijna eind december waar het loslaten van dingen weer op mijn pad kwam. Accepteren, even laten bezinken en weer door gaan.. De lucht zit nog vol met dagen, nieuwe kansen en alweer bijna een nieuw jaar.. Een beetje lief zijn voor elkaar kan geen kwaad


Ik heb in mijn leven meer geleerd door te luisteren dan door te spreken.
(Onbekend)

Wees de verandering die je in de wereld wil zien.
(Gandhi)