December blues

Ik werd er vanmorgen mee wakker..
De december blues.
Vroeger was dit echt mijn lievelings maand. Eerst sinterklaas waar je als kind zoiezo gek op bent en ook toen ik wat ouder werd vond ik het geweldig, de surprise die je maakt voor een ander.. de gedichten.. echt helemaal top. Nu vind ik sinterklaas nog steeds leuk, maar daarna... de kerst komt er weer aan en ik merk dat ik daar last van heb. Er wordt net even meer dan de rest van het jaar benadrukt dat je alleen bent. Dus een logisch "bij schoonouders kerst vieren"is er voor mij niet. Een logisch met mijn eigen moeder vieren is er trouwens ook niet. En aangezien ik zelf geen kids heb moet ik dus altijd wat verzinnen Dus de laatste 8 jaar heb ik het hier en daar geviert.
Deze kerst wordt mijn eerste kerst in nijmegen. En eigenlijk heb ik niet zoveel zin meer om het hier en daar te vieren maar wil ik t gewoon in mijn eigen toko vieren, 1 dag tenminste. Eerste kerstdag schuif ik net als vorig jaar bij mijn oom en tante aan. Tweede kerstdag zit ik dus hier in mijn eigen huisje.

Ik heb een bergje mensen uitgenodigd. Weet nog niet precies hoeveel er komen.
Maar dan.. Dan komt precies tussen kerst en oud en nieuw de sterfdag van mijn vader er weer aan. Elk jaar slijt het een beetje meer en is de dag opzich iets minder erg.. Maar van te voren heb ik er af en toe nog best verdriet om. Vooral omdat de dagen eromheen zo beladen zijn met het familiegevoel en de warmte en gezelligheid die daarbij hoort, en dat is misschien wel precies wat ik juist die dagen een beetje mis. Daarna oud en nieuw. En gelukkig, gelukkig is de december ellende dan weer over.