vrijdag 17 november 2006

I want to ride my bicycle..


Woensdag avond, nadat ik met mijn huisgenoot naar een toneelvoorstelling was geweest van de plaatselijke christelijke studentenvereniging gebeurde het... We fietsen terug druk in discussie over wat we zonet gezien hadden en takkk.. daar ging mijn ketting.. f#ck.. Ik sprong van mijn fiets af ( gelukkig fietste we toevallig de heuvel op en hadden niet zoveel vaart).. En nu... Ik heb mijn fiets maar op zijn kop gezet en ben de kettingkast los gaan peuteren ( bij een opoefiets is de ketting kast van een soort plastic achtig doek gemaakt) En zo stond ik daar midden in de nacht mijn ketting erop te zetten..Natuurlijk zijn er op dat soort ogenblikken geen voorbij fietsende mannen die even een helpende hand toesteken dus zo'n kwartier later zat de ketting erop en had ik erge vieze handen. Gelukkig had mijn huisgenoot een zakdoekje bij zich zodat ik het ergste eraf kon vegen.. Mijn huisgenoot was onder de indruk.. Zij had haar vriendje gebeld als het haar overkomen was.. Ik, al jaren lang een independent woman zonder man moet dit soort dingen zo goed en zo kwaat als dat gaat zelf doen. Mijn vader was wat dat aangaat een geweldige leerschool. Als er weer eens een band geplakt moest worden of er een ketting af lag of wat dan ook ging ik naar mijn vader om te vragen of hij dat kon maken meestal zei hij.. ik zal eens kijken.. dan ging mijn vader op een stoel zitten met een shaggie erbij en ging dan kijken hoe ik stuntelde met het probleem. Als ik er echt niet uit kwam dan ging hij helpen en legde dan ook uit wat er fout ging.

annyway.. ik ging weer proberen te fietsen en toen schoot mijn ketting er weer af. Hij zat ook behoorlijk slap. En dan houd het technische gedeelte voor mij ook op.. we zijn naar huis gelopen en vandaag ben ik naar de universiteit gegaan. Daar in de kelder is iemand die voor 2,50 je band plakt en voor weinig andere dingen aan je fiets maakt. Ik heb mijn haar losgegooit lief gelacht en de goede man heeft voor mij het achterwiel zo gesteld dat hij het nu weer doet. Ik hoefde niet te betalen.

Hij fietst weer een stuk lichter als dat hij deed, geweldig. Als een trotse koningin fietste ik, iedereen inhalend, weer terug naar huis.

1 opmerking:

Anoniem zei

Hahaha leuke blog!
Voor als je weer eens niet weet wat je nou moet schrijven..... Dit soort verhaaltjes zijn erg leuk om te lezen!

xx Chantal