22-11-1933

Het is eigenlijk weer de eerste keer sinds jaren dat ik echt stil sta bij deze dag. Niet speciaal omdat ik mijn vader zo mis maar meer omdat we met zijn alleen naar de stem bus moeten en de datum regelmatig mijn netvlies gepasseerd heeft de afgelopen tijd. Vanmorgen in de douch zat ik even te tellen hoe oud hij zou zijn geworden.. 73.. Dat zou al een hele leeftijd zijn geweest. Eigenlijk is het best grappig dat we na jaren alleen de sterfdag onthouden en de geboorte dag toch minder belangrijk vinden. Maar aan de andere kant ook wel weer logisch. Het is op de sterfdag al zoveel jaar geleden dat diegene uit ons leven ging. Nou pap, op de dag die misschien voor mij hierdoor iets meer waarde heeft dan voor anderen denk ik aan je en steek ik even een kaarsje voor je aan...