Een omhelzing als je elkaar lang niet gezien hebt. Een kus op je voorhoofd als je even je hoofd op iemands schouder legt. Het zijn van die dingen die geen woorden nodig hebben.. Die al meer betekenen dan 1000 woorden. Waarmee je eigenlijk ook alles wat je wil zeggen zegt.. Eigenlijk ben ik wel iemand van een knuffel. Even een omhelzing. Dat weten de mensen ook wel die me na staan. Qua gevoel ben ik niet zo van de woorden.. Zeggen "ik hou van jou" zal ik niet snel doen, ja pas na jaren.. Maar even dat ogenblik, even die knuffel of die ene kus. Dat is genoeg, want als je hem echt voelt als hij echt aankomt dan weet en voel je wel wat ik eigenlijk wil zeggen.
edit: is wel grappig.. dit heb ik dus geschreven voor ik naar mijn werk ging.. waarschijnlijk werd ik met deze gedachte wakker.. ik weet niet meer waar ik het vandaan haal maar als ik het dan zo terug lees.. ruim 10 uur later dan denk ik.. waar haal ik het allemaal vandaan op de vroege ochtend!en toch vind ik t ergens wel mooi..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten