umc Maastricht.

Een paar maanden geleden kreeg ik een alvleesklier ontsteking. En dat is waar dit avontuur begon. Ik werd onderzocht omdat ze wilde weten waar de ontsyteking vandaan kwam. Daar kreeg ik geen antwoord op. Ze vonden wel een cyste in mijn alvleesklier ter grootte van een tennisbal. Het vocht van de cyste liet zien dat het nu geen kanker is maar dat het dit in de toekomst wel kan worden. Uit voorzorg wilden de doctoren de cyste weghalen, een preventieve operatie dus. Afgelopen dinsdag was ik aan de beurt. Ik vond het spannend. Ik ben van te voren goed ingelicht. Een milt besparende pancreasstaart resectie zou het worden. Dat is een operatie waarbij de alvleesklier staart eraf word gehaald en daarmee dus de cyste verwijderd. Een operatie met mogelijk veel complicaties. Zoals bv 'als er een ader wordt geraakt dan moet mogelijk de milt eruit', om maar wat te noemen. Van te voren had ik nergens last van, geen pijn oid. Ik heb de cyste nooit gevoelt. Maar goed, een geluk dat ik de ontsteking kreeg, anders had ik nooit geweten dat er een cyste zat.

Afijn. Maandag middag werd ik al opgenomen in Maastricht. Een academisch ziekenhuis waar specialisten zijn op dit gebied. Een warm welkom en de chirurg kwam nog langs of ik nog vragen had. Dinsdag was ik als eerste aan de beurt. Alle succeswensen die ik van te voren kreeg heb ik door gegeven aan de chirurg. In de o.k. allerlei grote apparaten. Ik vroeg natuurlijk vanalles over wat ik zag. Mijn manier om te snappen en grip te krijgen op wat er om me heen gebeurd. Ik zou geopereerd worden door een robot. Bijzonder om allemaal te zien. Ik heb wel meer operatiekamers van binnen gezien maar dit was voor mij toch de meest grote en meest indrukwekkende.

Ik moest langer op de recovery blijven, tot de volgende ochtend. Gelukkig mochten Gert-Jan en Mara wel even bij me zijn. Ik moet zeggen dat ik daar vrij weinig van meegekregen heb maar ik weet het nog wel en was heel blij dat ze er waren! Elk uur kwam er iemand bij me kijken om te zien hoe het ging en werden mijn waarden gecheckt. De volgende ochtend mocht ik naar zaal. Dat was in de eerste instantie een kamer alleen. De afgelopen dagen heb ik veel geslapen. Eten gaat nog niet zo goed. Drinken wel, dus mijn infuus mocht eraf.

De artsen zijn tevreden. Tijdens de operatie is het slagader naar mijn milt wel geraakt. De milt kreeg gelukkig voldoende bloed van andere aders, die hebben ze gelukig kunnen laten zitten maar het had wel een miltinfarct tot gevolg. Het is nu nog even afwachten hhoe hij zich houdt. Daarnaast houden ze de drain die in mijn buik zit in de gaten. Daar zit op dit moment wat alvleeskliersappen in. Ze monitoren of de sappen goed worden afgevoerd.

Op dit moment lukt zelfstandig douchen en val ik niet meer halverwege het typen van een apje in slaap. Ik oefen elke dag met de fysio en ontvang echt hele lieve berichten. Dank allen!

Waarschijnlijk mag ik aankomende dinsdag weer naar huis.