Een tijdje geleden ging het al niet zo goed met haar. Heel oud dus dat is logisch. Ze wilde toen niet eten. Mijn moeder, waar ze de laatste twee jaar woonde vanwege mijn studie, is toen naar de dierenarts gegaan om te kijken of die iets voor haar konden doen. Ze kreeg een paar spuiten en knapte daar eigenlijk weer verschrikkelijk van op. Het ging goed. Nu twee maanden later is mijn moeder hier om voor mij te zorgen voor de operatie. Noortje was in de eerste instantie bij mijn tante maar mijn moeder had haar afgelopen woensdag opgehaald. Ze was hier. Ik vond dat heel gezellig maar zag al dat ze weer had ingeleverd.
Gistermiddag was mijn moeder even op visite, ik alleen thuis. Noor probeerde op te staan maar haar achterbenen wilde niet erg. ik heb haar zo ver als ik kon geholpen om naar buiten te gaan omdat ik dacht dat ze moest plassen. Uiteindelijk is ze daar op het gras beland. Daar ging ze liggen. Ik ben bij haar gaan zitten. Haar ogen draaide weg en ik heb mijn moeder gebeld dat het niet goed ging. Ik aaide haar en ze bleef liggen, af en toe werd ze wakker en wilde ze opstaan. Dat ging dan half.We zijn naar de dierenarts gegaan en hebben naar in laten slapen. Het doet me vreselijk zeer om mijn kleine hondje te laten gaan maar ze was bijna 17 en dat is natuurlijk verschrikkelijk oud voor een hond.
Toen ik 11 was heb ik haar uitgezocht en daarom ben ik ook erg blij dat ik haar nu zelf weg kon brengen... mijn lieve meisje..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten