Gisteravond lag ik na een dag mensen tellen ( in de lijnbus die van Grave naar Den bosch rijd, vanwege een onderzoek van de provincie brabant. Een uitzendbaantje...) op de bank te chillen en toen zag ik de reclame van morgen ( vandaag dus) Eerst greys anatomy en daarna de voorlopig laatste aflevering van men in trees.. ow jee ging er door me heen.. de voorlopig laatste.. maandag avond is sinds een tijdje mijn tv-avond geworden. Ik ga rond 8 uur op de bank hangen en kom daar niet meer vanaf voor het een uur of half 11 is. Er zijn een paar programma's waarvoor ik heerlijk op de bank kruip met een kop thee.
Maar voorlopig laatste.. f#ck ging er door me heen.. wat moet ik nu. Op het moment dat dit door mij heen ging bedacht ik me dat dit toch wel achterlijk was, om zo te denken over een programma bedoel ik. Ik heb dat eigenlijk nooit. Ik ben niet van het per see een avond thuis blijven voor tv. Maar blijkbaar is het avondje wat ik mezelf kado doe toch belangrijk. De gedachte die daarna kwam maakte me wat rustiger, er komt vast iets leuks voor in de plaats of... ik ga wat anders doen op dat tijdstip.. ik bedoel ik heb genoeg te doen... Nou ja anyway.
Vanavond heb ik mezelf dus rond 8 uur op de bank genesteld (met een kop thee) en kom ik er net vanaf. Na de voorlopig laatste aflevering van "men in trees" en ik heb genoten. Hij gaf een waardevolle les mee. De dame in de serie was terug in manhatten nadat ze een tijdje in alaska was geweest. Ze had verwacht zich thuis te voelen maar dat voelde helemaal niet zo. Mensen wilde haar daar hebben en dat was de plaats waar ze vandaan kwam dus ging ze voor haar gevoel naar huis, maar ze voelde zich niet thuis..
Maar moet je je per definintie thuis voelen in de plaats waar je bent opgegroeid? Of in de plaats waar jij je prettig voelt en waarvan je weet dat je thuis bent gekomen...
Ik zat op de bank en herkende het. De eerste keer dat ik nadat ik verhuist was het station in enkhuizen binnen reed had ik verwacht dat ik me thuis zou voelen. Het was herkenning, bekend maar niet thuis. Zo voelde het voor mij. Deze stad, waar mijn hart nu is is veel meer thuis voor mij dan enkhuizen is. Heel raar als je bedenkt dat ik in enkhuizen een groot deel van mijn sociale leven heb liggen en een hoop familie daar ook is. Hier heb ik een klein sosciaal netwerk. Ik begin pas hier, en toch... toch voel ik me thuis en gelukkig.. *zucht* en nu maar wachten op het najaar, dat de volgende aflevering van men in trees weer komt...
Ps.. het voordeel van de zomerstops van alle serie's is dat je weet dat de zomer er ook echt aan komt!!!! ik heb er zin in...
2 opmerkingen:
Wat fijn dat je je zo "thuis" voelt in Nijmegen!! Als ik mezelf vergelijk met jou verhaal weet ik dat dit niet mijn thuis is, alhoewel het (nu na een lange tijd) wel vertrouwd voor me is hier. Het voelt bekend/vertrouwd. Maar dat komt omdat ik ook het gevoel hebt dat ik er niet meer alleen woon, doordat je je sociale groepje hebt. En ik had Tom dan natuurlijk al. En toch heb ik mijn eigen vriendinnen gemaakt hier zonder connecties van Tom! Blijf je er ook wonen na je studie? Als ik kijk naar de afstand tussen Enkhuizen en Heerlen, ligt Nijmegen/Arnhem daar precies tussenin! Dus het zou nog best wel eens mogelijk worden dat wij daar ook in de buurt belanden! xXx Niek
ben blij dat ik in je kleine sociale netwerk pas! kus
etter
Een reactie posten