Mijn nieuwste oorlogswond!

Als ik in de winter visite krijg, komt het wel eens voor dat ze met halve onderkoelingsverschijnselen binnen komen, ze gaan dan altijd voor mijn kachel staan ( gas kachel.. ) dat ding geeft een heerlijke plaatselijke warmte..hij is wel heel erg heet dus meestal waarschuw ik degene die er voor staat dat hij/ zij uit moet kijken dat je er niet tegen aan gaat staan omdat je je dan verbrand. Dit omdat ik zelf natuurlijk ook al ooit tegen de kachel aan gestaan heb en daarbij mijn kontje verbrandde.. nagoed.. nu kwam ik thuis met onderkoelings verschijnselen en ging ik lekker voor de kachel staan.. je raad het nooit.. precies ik heb er weer een oorlogswond bij, in de eerste instantie moest ik wel lachen om mijn eigen stommiteid. Een ander waarschuwen en er zelf tegen aan gaan staan..Ik heb even gekoeld met een natte handdoek ( dit omdat ik niet onder een koude douch wilde staan omdat ik het al zo koud had). Maar omdat ik de complete veestapel nog moest voeren, uit moest laten en knuffelen heb ik me aangekleed en ben op pad gegaan naar de paardjes.. in de eeste instantie ging het nog wel. Toen ik later mika wilde longeren kon ik bijna niet meer lopen door de pijn. En stond het liefst tegen iets aan wat koud was ( tegen de muur, container, garage) Renee maakt nog een opmerking dat ze al uitkeek naar de log die ik hier over zou gaan schrijven en vond het jammer dat ze geen fototoestel bij zich had.. ( van vrienden moet je het hebben zeg maar!! ) Ik heb inmiddels even gekeken en het was behoorlijk rood met een klein blaartje ( valt mee dus, das voornamelijk 1ste graads) Ik heb het ingesmeerd en nu maar hopen dat ik morgen op mijn werk er niet al te veel last van heb...( hoewel.. er zijn genoeg koude machines om even met mijn kontje tegen aan te leunen.. ;-) ) annyway het ziet er niet echt mooi uit.. ben er niet knapper op geworden zeg maar.. wordt misschien wel weer een mooi litteken met een verhaal voor later..