beetje koud..

Na een lange dag werken is t weekend en zit ik ( nu ff niet maar net nog wel) naast de kachel die ik vol aan heb. Ik heb t koud en krijg het maar niet warm. Net een lange douche genomen, maar ik blijf een beetje koud. Ik heb een gas kachel die een heerlijke warmte geeft, wel heel plaatselijk en daarom zit ik vaak op mijn zitzak tegen mijn dressoir naast de kachel. Het waait heel hard buiten en het rommelt een beetje ( klinkt als onweer) en dat maakt dat ik een lekker behagelijk gevoel heb.

Ik had van de week een beetje last van een december- dip. Nou is het nog lang geen december, maar de tijd van sinterklaas, kerstbomen en "gezelligheid" komt er weer aan. Een maand waarin ik aan de ene kant geniet van de gezelligheid van alles wat er om me heen gebeurd en aan de andere kant een maand waarin altijd meer benadrukt dan de rest van het jaar dat ik alleen ben, niet qua vriendschap, maar wel qua liefde.(vind ik eigenlijk de rest van het jaar niet echt erg, het alleen zijn bedoel ik, mijn liefdes leven is namelijk al een tijd stabiel slecht, maar goed stabiel is ook iets!) Ik heb met kerst geen verplichtingen. En het is voor mij elk jaar de vraag waar ik nou weer uit zal hangen. Ik wordt dan ergens bij een vriend of vriendin uitgenodigd om gezellig met dat stelletje kerst te vieren, en hoewel het dan onwijs gezellig kan zijn voel ik me dan soms heel erg alleen. Net als oud en nieuw. Er zijn bijna geen vrijgezellen om mij heen en dan zit je dus ergens nieuw jaar te vieren met allemaal stelletjes, die elkaar om 12 uur innig beginnen te zoenen, en daar sta je dan, tussen al die mensen. Ken je dat gevoel, dat je staat te schreeuwen in een kamer vol mensen maar dat er niemand is die je hoort of die je opmerkt. Zo voel ik me op die dagen. En dan niet te vergeten dat ergens tussen kerst en oud en nieuw ook nog de sterf dag van mijn vader rust. Aan de ene kant een dag waar ik na, lange tijd ( 7 jaar dit jaar) niet echt erg in heb op de dag zelf, maar aan de andere kant toch bij stil sta en soms een traan laat. Elk jaar zie ik een beetje tegen deze semi gemaakte gezelligheid op. Vorig jaar in enschede. Ik vond het heerlijk bij maaike en de kids. Heb me ontzettend vermaakt en kado's gekregen en gegeven. En toch knijpt er dan ergens iets. Soms kan ik er mijn vinger niet op leggen. Dit gevoel van de december- dip ging deze week een beetje door me heen. Vandaag heb ik het een beetje naast me neer gelegt. Ik zie het wel, ( ik verzet me ertegen en dus raak ik in verwarring doordat "wat er is " niet is wat ik wil) Ik laat het ook dit jaar maar weer over me heen komen.

Verder begint bij mij iets te kriebelen wat aangeeft dat het ook gewoon goed met me gaat. Het begint steeds meer door mijn hoofd te gaan dat ik verder wil met mijn leven. Ik wil nieuw! Een opleiding of zo.. Ik heb zelf gedacht aan creative therapeut of kunstzinnige therapie. Het preciese verschil tussen beide ben ik nog aan het uitzoeken en als ik dat voor mezelf helemaal helder heb zal ik dat ongetwijfeld op mijn log zetten. Alle scholen waar je deze opleidingen kan volgen zitten in ieder geval een flink end uit de buurt dan waar ik nu zit. Niks in amsterdam, maar verder, in leiden, nijmegen, arnhem en utrecht. dit betekend dus dat als ik hiervoor kies ik ook zal moeten verhuizen. Maar dat laat ik nu maar even open. Als ik naar utrecht zou gaan zou ik namelijk niet per see moeten verhuizen. Ik vind het moeilijk om antwoord te geven op de vraag "wat wil je worden? " Ik ben namelijk al iets.. en dus.. het mooiste wat je kan worden.. is jezelf..