
Het is echt een tering zooi in mijn huis. Ik ben aan het inpakken. Ik had dinsdag natuurlijk al de eerste dozen mee naar nijmegen en die had ik leeg weer mee terug genomen om ze hier weer te vullen. Maar tot nu toe verhuist het meeste naar de vuilstort. Ik gooi echt veel weg, slippers die ik eigenlijk nooit aantrek, kaarsenstandaards die al zeker 2 jaar in de kast liggen, prullen, troepjes.. omg!! wat verzameld een mens veel. Sommige dingen laat ik expres even uit de doos of vuilniszak, dan kan ik er even naar kijken om dan na een dag, 9 van de 10 keer te besluiten om het toch weg te gooien. En zo gaat er dus veel weg.. heel veel. Aan de ene kant schiet ik al best op. Alleen heb ik dat gevoel niet helemaal omdat er overal dozen staan en dingen die nog weg moeten of mogen blijven. Het kost in ieder geval veel tijd.. en dat valt tegen! Maar het inpakwerk kan ik toch vooral in mijn eentje doen. Daar kan niemand me echt bij helpen. En dan kijk ik savonds even om me heen.. het huis dat mijn thuis is wordt steeds meer vreemd voor me omdat er spullen missen, omdat dingen niet op zijn plek staan en omdat sommige spullen andere kleuren krijgen.. Ik loop door mijn woonkamer en zie wat ik allemaal nog moet.. toch zit er al wel schot in voor mijn gevoel, maar ik ben er nog lang niet...lades die leeg zijn, deurtjes die open staan en nog even schoon moeten voor de verhuizing.. en zo kom ik de dagen door op dit moment. Eerst werken en dan naar huis, iets eten en dan weer inpakken, weggooien.. Ik ben moe.. maar weet dat ik nog even vol moet houden.. nog even tot mijn hele huis in dozen zit.. zodat ik op weg kan gaan naar een nieuwe start..even 180 graden en dan mijn draai weer vinden..



















